Sevgili Anneciğim!

          Gazetedeki nasihatleriniz için çok teşekkürler. Gerçekten çok faydalı nasihatler, özellikle biz kızlar için... Ben Cezayir'li 18 yaşında lise ikide okuyan bir gencim. Okulun bize uzak olması nedeniyle öğrenimi bıraktım. Ancak şimdi yaşadığım hayattan tiksinmeye başladım. Çünkü bu dünyada hiçbir hedefimin olmadığını hissediyorum. Niçin? Bilmiyorum!.. Ölümü yaşamaya tercih ediyorum. Çünkü ben dünyanın Efendimiz (s.a.v) zamanındaki gibi olmasını veya rahmet, şefkat ve imanın hakim olduğu bir toplumun oluşturulmasını arzuluyorum. Sorunum işte bu, bunun bir çözümü var mı? Cevap bekliyorum, teşekkürler...

          Sevgili Kızım!

          Allah'dan imanını ve İslam'a bağlılığını kuvvetlendirmesini ve seni her türlü kötülüklerden korumasını diliyorum ve diyorum ki, senin temel sorunun boş kalmandır. Bundan önce okula gidiyor, orada bir zaman geçiriyor sonra da ders çalışmak veya dinlenmek üzere eve dönüyordun. Şimdi ise durum değişti. Sana tavsiyem, bu boş vaktini dinine ve dünyana faydalı olacak şekilde değerlendirmen, okuman, terzilik, nakışçılık, iğne işleri, yemek yapma, evi düzenleme, oturduğun yeri süsleme gibi zaruri olan ve seni yeni bir ev, yeni bir aile kurmaya hazırlamada faydalı şeyleri öğrenmen. Sen, Allah'ın dininin zaferi ve O'nun rızasını kazanmak için çalışan, İslamın öğretilerine, ahlakına ve adablarına uyan, dindar müslüman kişiliğin oluşması için ciddi ve faydalı işler yapma hususuna önem veren bir gençsin. Bu büyük bir hedef ve büyük bir dava... Uzun bir zaman, tam bir gayrete ve sürekli bir çalışmaya gerek duyuyor. Bu senin hedefin, bunu gözünün önüne koy ve gerçekleştirmek için çalış, özellikle senin bu dinamizm ve fedakarlık devrende sana samimi dua ve selamlarımı iletiyorum. Sevgili kızım şunu unutma ki ferdin İslama bağlılığı, hepimizin arzuladığı müslüman toplumun temelini oluşturur.