Muhterem Anneciğim!

          Ben 19 yaşında genç bir kızım. Allah'a hamd olsun ki günah işlememe engel olacak kadar imanım var. Özel bir konuyu sana danışmak istiyorum. İki yıl önce benden altı yaş büyük bir genci tanıdım. Çok dindar bir gençti. Bu vasfı sebebiyle hoşuma gitti. Günler geçti ve onun benimle ilgilendiğinin farkına vardım. Benim iş çıkışı vakitlerimde iş yerine geliyor ve bana namuslu bakışlarla bakıyordu. Ancak benimle konuşmaya cesaret edemedi. Aradan iki sene geçti ve ona olan -düşük duygulardan uzak- bağlılığım daha da arttı. Onun da öyle olduğunu sanıyorum. İstihare namazı kldım. Kalbim rahatladı ve büyük bir sevinç hissettim. Bu rahatlama duygusunu te'yid edici birçok rüya gördüm. Son olarak benimle pekçok defa konuşmaya çalıştıysa da ben reddettim. Başkaları beni istemeye geldiler, ancak ben o genç sebebiyle hepsini reddettim.

          Sevgili Kızım!

          Bu davranışın, dininin akidesine, ahlakına ve adabına bağlı bir genç kızın örnek davranışı. Sen sevdin, bu sevgiyi kalbinde gizledin. Aynı zamanda o genç de senin hayatının ortağı ve yoldaşı olmanı hedefliyordu ise, genç erkek ve kızın bu ortamda güzel edep ve duygularla süslenmesi ne güzel bir şey. Şayet bu genç, seni bir eş olarak arzuluyorsa, doğru kapıdan, aile kapısından girmesi gerekir. Bundan da önce annesini veya ablasını senin fikrini ve durumunu öğrenmek, seni de onun ortam ve hallerini öğrenmen için gönderebilir. Bu karşılıklı anlayış, tanışma ve kalblerin birbirine ısınmasını sağlaması açısından uygun bir şeydir. Ancak bu olmaz, bu genç seni bu yoldan istemezse sevgili kızım, kendini bu işle oyalama. Senin hoşuna gitmesinin sebebi dindarlığı, ahlakı ve edebi. Bunlar hoşa gitmeye değer şeyler. Ancak bu birçok kişide vardır. istihareye gelince, istihare resmen seni istemeye gelmesinden sonra olur, daha önce olmaz.