Sevgili Anneciğim!

          Ben 20 yaşında bir gencim. Bundan 4-5 sene önce İslami ahlakın zirdesindeydim; yalan söylemez, çok az uyur, hiçbir günah işlemezdim. Ağzımdan çıkan her sözün doğru ve münasip zamanda çıktığını hissediyordum... Özetle bir saat gibiydim, herşey yerli yerinde idi. Ahh!.. Ancak herşey altüst oldu. Düşün, söylediğim şeylerin tam tersi oluyor şimdi. Bu hale düşmeden önce bir rüya görmüştüm. Çok uzun ve beyaz bir örtü giymiştim. Seccadenin üzerinde rükuya gitmiş haldeydim. Secdeye gitmek istediğimde, secdeye sadece yarım karış kala uzun bir ayak bana çarpıyor ve beni namazımdan geri tepiyordu. Karşı koymak için başımı kaldırdım. Rüya bitene kadar bu ayak beni tepmeye devam etti. Sonra ikinci defa öncekine benzer bir rüya daha gördüm. Şimdi bende hakim olan şey vesvese, şüpheler, korkunç rüyalar, kalpsiz bir namaz, fikir karmaşası... Ne diyeceğini biliyorum; Kur'an oku, namaz kıl, oruç tut... Bunların hepsini yaptım. Ancak hala ben şu anki amelimin öncekine nisbeten denizden sadece bir damla olduğuna inanıyorum. İmdat..... Yardımıma yetiş Anacığım...

          Sevgili Kızım!

          Yüce allah'dan senden bu derdini hafifletmesini, bu hastalığını gidermesini ve seni imanlı, sadık ve ihlaslı haline tekrar döndermesini diliyorum. Mektubun sevgili kızım, ince kalbli tabiatını, hassas duygularını ve aza kanaat etmeyen gayretini ortaya koyuyor. Görüyorum ki sevgili kızım sen hayatının geçen merhalesine fazlaca iyi bir gözle bakıyor ve şu anki yaşamına ise fazla karşıt ve reddedici bir gözle bakıyorsun. Belki de o halin de, bu halin de senin düşündüğünün altında idi. O halde, şimdi de önceki haline hatta daha da iyi bir hale dönebileceğine tam bir güvenle, o "denizden bir damlacığı" devam ettirme ve onu artırma hususunda kendi nefsine yardım et. Konuya şu andaki zaaflık gevşeklik halinden uzak, yeni bir açıdan bak. Bakara suresini de şerleri ve vesveseleri uzaklaştırma niyetiyle oku...